സരസ്വതീപഞ്ചകം (കുമാരനാശാന്‍)

വനമാല എന്ന കവിതാസമാഹാരത്തില്‍ നിന്ന്

1

സാമോദം സത്യലോകപ്രമദവനസരോമണ്ഡപത്തിങ്കല്‍ വിശ്വം

വ്യാമോഹിപ്പിച്ചു വെള്ളക്കമലമലരതില്‍ക്കാലുമേല്‍ക്കാലുമേറ്റി

സീമാതീതം രസിക്കും സഖികള്‍നടുവു സംഗീതരംഗത്തില്‍ മേവും

വാമാംഗി വീണവായിപ്പവള്‍ വരമരുളീടേണമെന്‍ വാണിമാതാ.

2

ദേവീ! നിന്‍ തൃക്കടക്കണ്‍മുന സുഭഗതമേ രാഗവിസ്താരലോലം

ഹാ! വീക്ഷിച്ചന്തരംഗാകുലത തടവിയേകാന്തഗാനാന്തരത്തില്‍

ഭാവം മാറീടവേ നിന്‍ കരതലഗതമാം പൊന്‍വിപഞ്ചീവിലാസം

ലാവണ്യത്തില്‍ ഭ്രമിക്കും വിധിയെ ലയസമാധിക്കു ലാക്കാക്കുമമ്മേ.

3

ഓമല്‍സംഗീതവും സാഹിതിയുമുടലതായ്‌ത്തിങ്ങിവിങ്ങുന്നയേ നീ-

യീ മന്നില്‍പ്പൂവിലോലും മധുവുമുദിതനിര്‍ഹാരി സൗരഭ്യവുംപോല്‍

ആമോദം ലോകമേലുന്നതു പുനരതിനാലാണു കല്യാണരൂപേ

നാമോതാം നീ വെടിഞ്ഞാല്‍ ഭുവനമഖിലവും ശാരദേ സാരഹീനം

4

എന്താകും ധര്‍മ്മമെന്താം നൃപതിനയമഹോ സ്വര്‍ഗമോക്ഷങ്ങളെന്താ-

മെന്താം വാഗ്ദേവതേ നിന്‍പതിയുടെ കരസാമര്‍ഥ്യചിത്രം ജഗത്തും

ചിന്താരംഭങ്ങളീമന്നകമതിലയിതാവും കിനാവെന്നിയെന്താ-

മെന്‍തായേ നീ വെടിഞ്ഞാലുലകിടമുടനേ മൂകമാം ലോകവന്ദ്യേ.

5

തെല്ലായാലും സ്വയം നീ ജനനി കനിയുകില്‍ത്തേനൊഴുക്കാര്‍ന്ന വാക്കാല്‍

വെല്ലാനും വിശ്വമെല്ലാം വിധിയെ വശഗനാക്കാനുമാര്‍ക്കാണശക്യം

വല്ലാതാര്‍ത്തിപ്പെടുന്നേനടിയനു വരദേയാശ്രയം പാര്‍ക്ക തൃക്കാ-

ലല്ലാതില്ലംബ വാഗീശ്വരി കരുണ ലവം പെയ്ക വൈകാതെ തായേ.

കുമാരനാശാന്റെ കൃതികള്‍

കുമാരനാശാന്റെ
കൃതികള്‍